Redactieadres:

Panteia B.V.

Postbus 7001

2701 AA Zoetermeer

T: 079 - 322 22 00

F: 079 - 343 01 01

E: redactie@panteia.nl

• Sign In

Ten Geleide

Het is voor de Rotterdamse haven net als bij voetbal: aan de top komen is moeilijk, aan de top blijven nog moeilijker. Verlaging van transactiekosten - dit zijn alle kosten buiten de productiekosten - kan een belangrijke bijdrage leveren aan handhaving van de toppositie. Concurrentiepositie onder druk heet het artikel dat aandacht vraagt voor de zachte infrastructurele aspecten die naast de fysieke infrastructuur een onderdeel zijn van transactiekosten. Om die kosten laag te houden moeten ze qua herkomst en omvang eerst in kaart worden gebracht.

Bij de fysieke infrastructuur van de havens behoren ook de doorvoerfaciliteiten naar het achterland. Het artikel Concurrentiepositie van de Nederlandse zeehavens maakt duidelijk dat in veel gevallen de politiek verantwoordelijk is voor de infrastructuur in het achterland. Dit betekent dat de concurrentiepositie van havens mede afhangt van overheidsbeleid. Nationale overheden gaan vaak uit van 'eigen haven eerst'. Concurrentie op de markt is goed, maar dan moet er wel een level playing field aanwezig zijn.

Vogelspinnen, containers en groeipijn stelt de pijn die de zo gewenste groei van havens met zich meebrengt, aan de orde. De havens van Amsterdam groeien zo snel dat veel eerder dan verwacht een nieuwe sluis bij IJmuiden nodig is. De overheid is er vanuit gegaan dat in 2010 de goederenoverslag uit zou komen boven de 90 miljoen ton. Inmiddels is duidelijk dat de grens van 90 miljoen ton al dit jaar wordt overschreden. Dit betekent dat filevaren niet langer is voorbehouden aan recreanten op zonnige dagen.

Welvarende economie in de havens maakt steden levend, aan de andere kant zijn de steden steeds belangrijker voor die economie, heel simpel, vanwege goed opgeleid personeel.Henk de Bruijn, hoofd Corporate Development van het Havenbedrijf Rotterdam en sinds kort ook parttime lector 'Ideale Haven' aan de Hogeschool Rotterdam zegt in het interview: "In de komende jaren zal overal de vraag naar hoogopgeleid personeel toenemen. Aan de aanbodzijde is echter een tegenovergestelde tendens te zien." Doel van zijn lectoraat is studenten te betrekken bij de haven en bij onderzoek naar de vraagstukken van het Haven- en Industrie-Complex Rotterdam.

Niet alleen hoogopgeleid personeel is schaars, alle personeel is schaars. Het artikel Van 'geen werk' naar 'werk zat' pleit ervoor dat, wanneer de vraag naar werk groter is dan het aanbod van krachten, regionale en lokale bestuurders zich op speerpunten in beleid gaan richten. Er moeten compromisloze keuzes gemaakt worden.

In het essay vraagt Gerben Hellinga, die zich sinds 1973 verzet tegen de afbraak van Ruigoord ten behoeve van havenuitbreiding, hoe het de mensen zal vergaan. De mondiale groei van de economie en welvaart heeft een dramatisch effect op het ecosysteem. De poolkappen smelten. Zelfs bij een onmiddellijke, radicale verandering zal het effect van de opwarming nog heel lang doorwerken, met voorspelbare en onvoorspelbare gevolgen. Naderen we het einde van de weg? Blijkt deze dood te lopen? Dat zou heel triest zijn. Want wat zou de mens niet kunnen bereiken als hij zijn enorme kennis in dienst kon stellen van een werkelijke vooruitgang? Wat is uiteindelijk een veilige haven?